Ar Lorg Ghlao an Chrotaigh

Is féidir leis an athrú aeráide a bheith iomarcach le smaoineamh air go minic, agus ní féidir leis an eolaíocht ach méid áirithe a dhéanamh chun dul i bhfeidhm ar dhaoine ar fud na sochaí, an óige san áireamh. Is scéal é Ar Thóir Ghlao an Chuirliúin a cruthaíodh chun cur chuige difriúil a fhiosrú maidir le heolas a roinnt agus rannpháirtíocht a mhéadú i leith ábhar an athraithe aeráide. Forbraíodh an scéal mar thoradh ar phlé ceardlainne le lucht féachana ilghnéitheach ina raibh 150 aoi, lena n-áirítear ealaíontóirí pobail, múinteoirí, acadóirí idirdhisciplíneacha, comhaltaí na comhairle, mic léinn, scéalaithe digiteacha agus daoine mór le rá amhail an tOllamh John O’Halloran agus iar-Ambasadóir na hÉireann do na NA, David Donoghue. Tógann an scéal ar mhian na rannpháirtithe d’insintí nua atá fréamhaithe sa láthair, sa stair, sa chuimhne, i saol carachtar a thuigfeadh daoine agus i gceangail idir an duine agus an neamhdhuine.

Is scéal ina dhá chuid é Ar Thóir Ghlao an Chuirliúin: (1) úrscéal grafach agus (2) beochan deiridh. Leanann sé Lou óg agus í ag cuardach lena seanathair don chuirliún atá ag imeacht as amharc. Roinneann a seanathair eolas faoin éan agus faoin tionchar a bhí ag athruithe ar phátrúin na haimsire ar shaol an chuirliúin sa cheantar a bhí mar bhaile acu le fada. Cruthaítear naisc idir glúine an chuirliúin agus glúine chrann ginealaigh Lou. De réir mar a théann an scéal ar aghaidh, tuigeann Lou níos fearr agus tugann sí níos mó aird don chuirliún agus tá fonn uirthi cabhrú leo. Spreagann a seanathair í chun "insint do dhaoine faoina ndraíocht". Trí mhí ina dhiaidh sin, déanann Lou léiriú beoite a chur i láthair ina scoil faoin gcuirliún agus an chaoi a bhfuil an t-athrú aeráide ag cur isteach ar a bheatha. Míníonn sí iarmhairtí na bpátrún aimsire atá ag athrú agus tugann sí cuireadh don léitheoir – ar bhealach praiticiúil – a thuiscint cén fáth ar cheart dúinn a bheith buartha faoi, agus cén fáth ar cheart dúinn cabhrú leis.